? سولفید هیدروژن(H2S) - PETROLMAN
X
تبلیغات
رایتل

PETROLMAN

سولفید هیدروژن(H2S)

سولفید هیدروژن



در کنار آلایندههای مهم و فراوان محیط زیست، یکی از آلایندههای ناشناس سولفید هیدروژن (H2S) میباشد. سولفید هیدروژن گازی قابل اشتعال، سمی و با بوی مشخص تخممرغ گندیده است. این گاز بی رنگ و سنگین تر از هواست (چگالی مخصوصش 1.895 برابر هواست). به همین خاطر، احتمال جمع شدنش در مکانهای کم ارتفاع تر بیشتر است و به سرعت در هوا پخش میشود.

سولفید هیدروژن، سولفیدهای فلزات قلیایی و قلیایی خاکی در آب محلول هستند. نمکهای سولفید محلول در آب با یونهای هیدروژن واکنش داده و به شکل یون هیدرو سولفید (HS) یا سولفید هیدروژن در میآیند.

سولفید به طور طبیعی در رسوبات سنگهای معدنی، نفتی و ذغالسنگی دیده میشود. مس، سرب، روی، نیکل و دیگر فلزات معدنی ممکن است به صورت سولفیدهای ساده یا پیچیده در آیند. سولفیدها همچنین در زبالههای صنعتی ناشی از صنایع نفت و پتروشیمی، کارخانجات شیمیایی و ماشینهای کاغذسازی دیده میشود.

حال ببینیم در یک پلانت مثل پلانت تصفیه گاز یا پالایشگاه کجاها بیشتر یافت می شود:

اول جاهایی که خود نفت خام جمع آوری یا حمل میشود، گاز طبیعی هم از این ماده دارد، دوم بخش های تقطیر و کراکینگ نفت خام و گوگرد هم از مکانهایی هستند که سولفید هیدروژن در آنها زیاد پیدا میشود.

با اینکه با بوی بد این گاز می توان به وجود آن پی برد، اما این خصیصه خیلی قابل اعتماد نیست زیرا اگر شامه شما بین 2 تا 15 دقیقه در معرض غلظتی معادل یک صدم حجمی از این گاز قرار گیرد، ممکن است دیگر بویی حس نکند. در جزئی بودن این غلظت همین بس که برابر 100 قسمت از سولفید هیدروژن به 1000000 قسمت از هواست. این یعنی اینکه تمامی بخشهای مجتمع های شیمیایی باید نگاه ویژه ای به این گاز داشته باشند و آزمایش های لازم را در زمینه تشخیص این گاز انجام دهند.

سولفید هیدروژن گاز بسیار خطرناکی است که با مقادیر و غلظتهای مختلفی در گاز طبیعی وجود دارد و یا به عنوان یک محصول جانبی در بسیاری از واکنشهای شیمیایی حاصل از فرآیندهای صنعتی، تولید میگردد. روش‌‌های مختلف برای حذف و جدا کردن این گاز از مخلوط گازها وجود دارد که از جمله می‌‌توان به استفاده از محلولهای آلکانولآمین یا مواد قلیایی قوی اشاره نمود.

اما در هر دو این فرآیندها گاز سولفید هیدروژن عملاً حذف نشده، بلکه تنها از محیط مورد نظر خارج میگردد. در مورد محلولهای آمین، سولفید هیدروژن جدا شده باید یا سوزانده شود و یا در واحدهای گوگردسازی موسوم به Claus تبدیل گردد. در روش شستشو با محلولهای قلیایی، مصرف بالای مواد شیمیایی لازم و نهایتاً دفع این محلولها، معضلات زیست محیطی را به همراه دارد.

مقدار سولفید هیدروژن اتمسفری به طور طبیعی در حدود 4-10*5/1 تا 4-10*6/4 میلیگرم در متر مکعب میباشد. عوارض ناشی از سولفید هیدروژن در هوا به شرح زیر است:

 

غلظت بر حسب میلی گرم بر متر مکعب هوا

نوع آسیب

15

تحریکات چشمی

70

آسیب دائمی چشم

225

فلج عصب بویایی

400

ادم ریوی

750

افزایش تحریک پذیری سیستم عصبی مرکزی

1400

کشنده

 

حداکثر میزان مجاز سولفید هیدروژن:

1- اگر احتمال در معرض سولفید هیدروژن قرار گرفتن در طول روز 8 ساعت است نباید غلظت گاز از 10 قسمت در میلیون بیشتر باشد.

2- اگر بطور مداوم در معرض غلظتی بین 70 تا 150 قسمت در میلیون قرار بگیرید کم کم نشانه های خفیفی ظاهر می شوند.

3- حداکثر غلظتی که در مدت 1 ساعت می توان بدون عوارض جدی  در معرض گاز قرار گرفت 170 تا 300 قسمت در میلیون است.

4- اگر بین 30 دقیقه تا 1 ساعت در معرض غلظتی معادل 400 تا 500 قسمت در میلیون از این گاز قرار بگیرید واقعا خطر شما رو تهدید میکنه.

5- اگر فقط نیم ساعت در معرض غلظتی معادل 600 قسمت در میلیون قرار بگیرید یعنی دارید با مرگ دست و پنجه نرم میکنید.

6- متاسفانه غلظت بالاتر یعنی مرگ آنی و فوری!!!!!

center">













اوکسین ادز معتبرترین و بزرگترین سیستم کسب درآمد وبمسترها
اوکسین ادز معتبرترین و بزرگترین سیستم کسب درآمد وبمسترها